Przejdź do głównej zawartości

Histologia tarczycy

Miąższ tarczycy składa się z pęcherzyków oraz leżących na ich obwodzie lub między nimi komórek C, czyli komórek jasnych. Komórki nabłonka pęcherzyków wytwarzają grupę hormonów, np. trijodotyroninę i tyroksynę, a komórki C – kalcytoninę. Między pęcherzykami znajduje się tkanka łączna luźna, zawierająca liczne naczynia włosowate, limfatyczne i włókna nerwowe.


Pęcherzyki tarczycy stanowią główną masę narządu. Najczęściej są owalne, ale mogą być koliste lub wielokątne. Ściany pęcherzyków zbudowane są z z 1warstwowego nabłonka, którego kom zwane są tyreocytami. Najczęściej jest to nabłonek sześcienny (bierze czynny udział w wydzielaniu hormonów), ale może być też płaski (tk. spoczynkowa). Nabłonek leży na blaszce podstawnej. Światło pęcherzyków wypełnia żel tzw. koloid lub tyreoglobulina. Tarczyca jest gruczołem wewnątrzwydzielniczym, który magazynuje przed wydzieleniem duże ilości hormonów ( w postaci jodowanej tyreoglobuliny).

Komórki nabłonkowe pęcherzyków mają dobrze rozwiniętą szorstką siateczkę śródplazmatyczną, ap. Golgiego i liczne pęcherzyki wydzielnicze. Na wolnej powierzchni znajdują się mikrokosmki. Między pęcherzykami leża wł. adrenergiczne.

Komórki C ( kom. jasne) są duże i mają owalne pęcherzykowate jądra. Najczęściej leża w grupach na obwodzie pęcherzyków (czasami też między pęcherzykami). Kom. C mają dobrze rozwiniętą szorstką siateczkę śródplazmatyczną, ap. Golgiego praz liczne pęcherzyki wydzielnicze. Syntetyzują i wydzielają peptyd – kalcytoninę oraz katecholaminy.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Bluszcz - roślina w kulturze, sztuce, religii

Bluszcz pospolity (Hedera helix L.)
jest gatunkiem zwanym wiecznie zielonym pnączem. Hedera helix L. należy do rodziny araliowatych (Araliaceae) i jest jedynym jej przedstawicielem w polskiej florze. Stanowi on również jedyne polskie pnącze o liściach zimotrwałych. Siedliska posiada on w lasach całej Polski. Podlega on jednak ochronie prawnej, mimo że jest gatunkiem inwazyjnym. Występuje on w całej Europie i Azji Mniejszej.

Silphium – utracony skarb

Za pierwszą znaną roślinę wytępioną przez człowieka uznaje się silphium (sylfion), tajemniczy gatunek, na którego temat nasza wiedza jest obecnie bardzo skąpa. Roślina zniknęła z powierzchni ziemi około 2 tysiące lat temu wcześniej będąc lekarstwem na liczne dolegliwości, przyprawą, afrodyzjakiem, metodą antykoncepcji oraz środkiem lokowania kapitału (równym wartością złotu i srebru). Co wiemy o tej roślinie i dlaczego wyginęła?

Rozwój zęba

Rozwój zęba • charakter ciągły; • listki zarodkowe: 1.ektoderma: szkliwo (pączek = narząd szkliwotwórczy), 2.mezoderma (mezenchyma): zębina, miazga (brodawka zęba), cement, więzadła przyzębia (kieszonka zęba –mezenchyma otaczająca narząd oraz brodawkę zęba);