Przejdź do głównej zawartości

Sprawdź poprawność swoich odpowiedzi z testu o bakteriach



Kolorem zielonym zaznaczone zostały poprawne odpowiedzi. 

Ściana komórkowa bakterii zbudowana jest z białkowo-cukrowej substancji zwanej mureiną.

Rzęski bakteryjne zbudowane są ze spiralnie skręconych włókien, białka podobnego do miozyny, o nazwie flagelina, najczęściej są pojedyncze.

Fimbrie, białkowe rurki, wystające z cytoplazmy cienko / grubo ściennych bakterii, ułatwiają przytwierdzanie do podłoża.

Nukleoid to obszar cytoplazmy bakteryjnej zawierający genofor, w którym zapisana jest informacja genetyczna komórki. Mniejszymi nośnikami informacji genetycznych są także małe koliste cząsteczki DNA o nazwie plazmidy. Odpowiadają one za podstawowe / dodatkowe cechy organizmu bakteryjnego.

U samożywnych, auto / hetero troficznych bakterii, błona komórkowa od wewnętrznej strony komórki tworzy uwypuklenia zawierające barwniki. Twory te noszą nazwę mezosomy / tylakoidy, wymiennie zwane są też chromatoforami.

Sinice posiadają wiele barwników fotosyntetycznych (podkreśl dla nich właściwe):
Chlorofil a, chlorofil b, chlorofil c, chlorofil d, różowa fikoerytryna, czerwona fikoerytryna, niebieska fikocyjanina, fioletowa fikocyjanina, zeaksantyna.

Bezpośrednio w cytoplazmie komórek bakteryjnych zanurzone są ziarna materiału zapasowego:
  • glikogen (substancja podobna do zwierzęcego materiału zapasowego) 
  • wolutyna (substancja występująca także u grzybów) 
  • skrobia sinicowa 
Twory biorące udział w oddychaniu to mezosomy, stanowią one także miejsce przyczepu genoforu.

Laseczki i niektóre maczugowce potrafią wytwarzać przetrwalniki, inaczej zwane endosporami. W stanie życia utajonego czyli anabiozy, bakterie mogą przetrwać tak wiele lat, niezależnie od warunków środowiska.

W koloniach bakterii wiązanie azotu zachodzi w specjalnych komórkach zwanych heterocystami.

Rozmnażanie bakterii zachodzi przez podział bezpośredni, nazywany również podziałem prostym lub amitozą.

Koniugacja to proces płciowy / „rekombinacyjny”*, podczas którego dochodzi do wymiany materiału genetycznego pochodzącego z plazmidów i fragmentów genoforu.

Metoda Grama różnicuje bakterie na 2 grupy:
  • G + zabarwiają się na kolor niebieski i mają grubą / cienką ścianę komórkową 
  • G – na kolor czerwony i mają cienką ścianę komórkową 

* Koniugacja kiedyś, mylnie, uważana była za proces płciowy. Dziś wiadomo, że nie ma to nic wspólnego z rozmnażaniem (u bakterii nie występuje rozmnażanie płciowe!). Polega ona na wymianie części materiału genetycznego między osobnikami, co zwiększa ich różnorodność genetyczną i jest rekompensatą za nieobecność rozmnażania płciowego. Nie dochodzi wówczas do powstania żadnego organizmu potomnego. Do procesu przystępują dwa osobniki i kończą go dwa. 



Opracowanie: Avi




Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Spermatogeneza + Schemat przebiegu spermatogenezy

Spermatogeneza Definicja procesu Spermatogeneza jest procesem przebiegającym w gonadach osobnika męskiego. Ma on na celu wytworzenie męskich komórek rozrodczych – plemników . Przebieg spermatogenezy ryc. 1. Schemat przebiegu spermatogenezy Podstawą do rozpoczęcia spermatogenezy są pierwotne komórki płciowe zwane też  komórkami prapłciowymi (gonocyty) .  Zawartość materiału genetycznego w tych komórkach to 2n. W stadium płodowym komórki te dzielą się mitotycznie, zwiększając swoją liczbę. Część degeneruje, cześć przechodzi do spoczynku (stadium prespermatogonialne). Ok. 3 miesiąca życia z komórek prapłciowych tworzą się spermatogonia , z których powstają natomiast  spermatocyty I rzędu  – największe komórki ( 3-4 rok życia ). Te ostatnie to komórki z ilością materiału genetycznego 2n, powstałe również w wyniku podziałów mitotycznych. Wydarzenia te są etapem nazywanym  spermatogoniogenezą . Po niej następuje kolejny,  spermatocytogeneza . Rozpoczyna się

Rozmnażanie storczyków - keiki

Storczyki wytwarzają nasiona, jednak ich wysiew i otrzymywanie dorosłej rośliny jest czasochłonne i nie zawsze skuteczne. 

Bluszcz - roślina w kulturze, sztuce, religii

Bluszcz pospolity ( Hedera helix L . ) jest gatunkiem zwanym wiecznie zielonym pnączem. Hedera helix L. należy do rodziny araliowatych ( Araliaceae ) i jest jedynym jej przedstawicielem w polskiej florze. Stanowi on również jedyne polskie pnącze o liściach zimotrwałych. Siedliska posiada on w lasach całej Polski. Podlega on jednak ochronie prawnej, mimo że jest gatunkiem inwazyjnym. Występuje on w całej Europie i Azji Mniejszej.

Aparaty szparkowe

Aparat szparkowy to niezwykle ważny element funkcjonalny rośliny. 

Ajoloty, czyli „węże z łapkami”

Co wyjdzie ze skrzyżowania węża, kreta i dżdżownicy? Komisja etyczna ds. nauki tym się nie zainteresuje, bo coś takiego już istnieje w naturze. W Meksyku żyją 4 endemiczne gatunki gadów z rodziny Bipedidae, przypominające węże z krecimi łapkami.