Przejdź do głównej zawartości

Alkaloidy pirolizydynowe


Alkalaloidy pirolizydynowe

to związki będące pochodnymi pirolizydyny, należące do grupy alkaloidów, które należą do toksyn posiadających azot w swojej strukturze. Stanowią one substancje chemiczne charakteryzujące się silną biologiczną aktywnością, negatywną dla organizmu ludzkiego, z uwagi na ich właściwości hepatotoksyczne lub kancerogenne, a wykorzystywane w formie obrony przez rośliny i niektóre owady.

  • Toksyczność:

Toksyczność alkaloidów pirolizydynowych zależy od ich bioaktywacji w organizmie ludzkim, a więc ich pochodnych i metabolitów. Dochodzi wówaczas do hydroliz i utleniania, w efekcie czego powstaje wiele związków, m.in. toksycznych dla nas piroli.

  • Pozytywne zastosowanie:
Alkaloidy stanowią formę obrony roślin przed żerem szkodników, roślinożercami (owadami i kręgowcami). Niektóre owady
jednak potrafią same z nich korzystać poprzez akumulację tych związków, co chroni je przed atakiem potencjalnych drapieżników (np. larwy ćmy cynobrowej - ćma niedźwiedziówka nóżówka). Motyle potrafią transformować alkaloidy w trakcie licznych przemian by posłużyły im do produkcji feromonów. Polecam również ciekawy artykuł na temat kukurbitacyn w tym zakresie.

  • Występowanie:

Alkaloidy pirolizydynowe można odnaleźć w licznych roślinach, różnych obszarów geograficznych, głównie z rodzin: Astrowate, Bobowate bądź Ogórecznikowate. Związki te występują w roślinach naszych łąk: chwastach, takich jak Starzec (Senecio sp.), są to senecionina i senecyfina. Odnotowano je np. w heliotropie, krotalarii, lepiężniku, podbiale, żywokoście.

  • Przykłady innych alkaloidów pirolizydynowych:

Inne alkaloidy z tej grupy: acetylokopsamina, jakobina, jakolina, jakonina, jakozyna.

  • Niebezpieczeństwo:

Niestety alkaloidy pirolizydynowe są dość niebezpieczne z uwagi na ich łatwość przenikania do miodów – produktów przemian pyłku kwiatowego zbieranego przez pszczoły. Ponadto dość często odnotowywano migrację tych substancji do mleka zwierząt, które odżywiały się paszą zanieczyszczoną roślinami wytwarzającymi alkaloidy pirolizydynowe, lub prowadzono ich wypas na łąkach gdzie rósł np. starzec. Spożycie zanieczyszczonego mleka przez ludzi skutkuje zatruciem pokarmowym.
Na świecie donosi się o przypadkach zatruć, nawet śmiertelnych, których przyczyną są zawarte w roślinach (heliotrop, krotalaria) alkaloidy pirolizydynowe. Dochodzi do nich z przyczyn przypadkowych, zanieczyszczeń właściwych zbóż roślinami wytwarzającymi alkaloidy. Znane są jednak przypadki świadomych spożyć i intoksykacji (lepiężnik, podbiał, żywokost) spożywane jako warzywa w Japonii).
Właściwe zastosowanie alkaloidy pirolizydynowe odnalazły w preparatach leczniczych, jednak należy wystrzegać się preparatów Galenowskich: wywarów, naparów i nalewek, któe ponoć mają leczyć, a niestety mogą doprowadzić do poważnych uszkodzeń hepatycznych.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Spermatogeneza + Schemat przebiegu spermatogenezy

Spermatogeneza Definicja procesu Spermatogeneza jest procesem przebiegającym w gonadach osobnika męskiego. Ma on na celu wytworzenie męskich komórek rozrodczych – plemników . Przebieg spermatogenezy ryc. 1. Schemat przebiegu spermatogenezy Podstawą do rozpoczęcia spermatogenezy są pierwotne komórki płciowe zwane też  komórkami prapłciowymi (gonocyty) .  Zawartość materiału genetycznego w tych komórkach to 2n. W stadium płodowym komórki te dzielą się mitotycznie, zwiększając swoją liczbę. Część degeneruje, cześć przechodzi do spoczynku (stadium prespermatogonialne). Ok. 3 miesiąca życia z komórek prapłciowych tworzą się spermatogonia , z których powstają natomiast  spermatocyty I rzędu  – największe komórki ( 3-4 rok życia ). Te ostatnie to komórki z ilością materiału genetycznego 2n, powstałe również w wyniku podziałów mitotycznych. Wydarzenia te są etapem nazywanym  spermatogoniogenezą . Po niej następuje kolejny,  spermatocytogeneza . Rozpoczyna się

Rozmnażanie storczyków - keiki

Storczyki wytwarzają nasiona, jednak ich wysiew i otrzymywanie dorosłej rośliny jest czasochłonne i nie zawsze skuteczne. 

Bluszcz - roślina w kulturze, sztuce, religii

Bluszcz pospolity ( Hedera helix L . ) jest gatunkiem zwanym wiecznie zielonym pnączem. Hedera helix L. należy do rodziny araliowatych ( Araliaceae ) i jest jedynym jej przedstawicielem w polskiej florze. Stanowi on również jedyne polskie pnącze o liściach zimotrwałych. Siedliska posiada on w lasach całej Polski. Podlega on jednak ochronie prawnej, mimo że jest gatunkiem inwazyjnym. Występuje on w całej Europie i Azji Mniejszej.

Aparaty szparkowe

Aparat szparkowy to niezwykle ważny element funkcjonalny rośliny. 

Ajoloty, czyli „węże z łapkami”

Co wyjdzie ze skrzyżowania węża, kreta i dżdżownicy? Komisja etyczna ds. nauki tym się nie zainteresuje, bo coś takiego już istnieje w naturze. W Meksyku żyją 4 endemiczne gatunki gadów z rodziny Bipedidae, przypominające węże z krecimi łapkami.