Przejdź do głównej zawartości

Skorpiony to nie automaty do zabijania

toksyny
Do tej pory jad wydzielany przez skorpiny uważany był za mieszaninę toksyn, bez zróżnicowania ze względu na zastosowanie. Najnowsze badania dowodzą, że zawartość toksyn różni się w zależności od tego czy skorpion zabija ofiarę, czy broni się przed drapieżnikiem.

Badaniami nad jadem skorpionów, w tym ujęciu, zajął się dr Jamie Seymour z JCU's Australian Institute of Tropical Health and Medicine (AITHM). Dowiódł on, że skorpiony posiadają 3 oddzielne podtypy toksyn. Pierwszy podtyp jest skuteczny tylko przeciwko drapieżnikom - ssakom, drugi przeciwko ofiarom - głównie insektom, trzeci natomiast stanowi pewną rezerwę na nagłe sytuacje - jest skuteczny wobec jednej i drugiej grupy organizmów, ale nieco mniej toksyczny.

Seymour w toku swoich eksperymentów poszukiwał także odpowiedzi na pytania: 
- w jaki sposób dobierana jest odpowiednia receptura jadu?;
- czy warunki środowiska na to wpływają?;
- jak zachodzi adaptacja składu jadu do obecności ofiar / drapieżców?

Zespół badawczy złożony z ekologów, fizjologów i chemików, przetrzymywał skorpiony australijskich lasów tropikalnych w różnych warunkach. Jedna grupa skorpionów otrzymała dostęp do żywych świerszczy - podstawowego pożywienia. Drugiej grupie zaserwowano martwe świerszcze. Natomiast trzecia przebywała w otoczeniu wypchanych myszy, co miało symulować zagrożenie drapieżnikiem. 
jad skorpiona

Po 6 tygodniach eksperymentu okazało się, że skład jadu skorpionów "narażonych" na atak drapieżnika znacząco różnił się od jadu pozostałych grup. Konkretyzując, w jadzie skorpionów przebywających z ssakami, odnotowano bardzo duży spadek toksyn związanych z zabijaniem ofiar, a wzrost poziomu tych odpowiedzialnych za obronę. 

Wyniki przytoczonych badań pozwoliły na sformułowanie następującego wniosku: w organizmach skorpionów następuje swoiste przekierowanie zasobów w celu zwiększenia produkcji poszczególnych frakcji jadu, odpowiedzialnych za różną toksyczność wydzieliny tych bezkręgowców. Po raz pierwszy opisano w ten sposób zmiany składu chemicznego jadu skorpionów w zależności od ekspozycji na różne czynniki. To daje oczywiście nowe możliwości w zakresie projektowania antidotum na jad skorpiona. 



Opracowanie: Iza Kołodziejczyk




Źródło: http://rspb.royalsocietypublishing.org/content/284/1863/20171364

Photos Selected by freepik

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Bluszcz - roślina w kulturze, sztuce, religii

Bluszcz pospolity (Hedera helix L.)
jest gatunkiem zwanym wiecznie zielonym pnączem. Hedera helix L. należy do rodziny araliowatych (Araliaceae) i jest jedynym jej przedstawicielem w polskiej florze. Stanowi on również jedyne polskie pnącze o liściach zimotrwałych. Siedliska posiada on w lasach całej Polski. Podlega on jednak ochronie prawnej, mimo że jest gatunkiem inwazyjnym. Występuje on w całej Europie i Azji Mniejszej.

Silphium – utracony skarb

Za pierwszą znaną roślinę wytępioną przez człowieka uznaje się silphium (sylfion), tajemniczy gatunek, na którego temat nasza wiedza jest obecnie bardzo skąpa. Roślina zniknęła z powierzchni ziemi około 2 tysiące lat temu wcześniej będąc lekarstwem na liczne dolegliwości, przyprawą, afrodyzjakiem, metodą antykoncepcji oraz środkiem lokowania kapitału (równym wartością złotu i srebru). Co wiemy o tej roślinie i dlaczego wyginęła?

Rozwój zęba

Rozwój zęba • charakter ciągły; • listki zarodkowe: 1.ektoderma: szkliwo (pączek = narząd szkliwotwórczy), 2.mezoderma (mezenchyma): zębina, miazga (brodawka zęba), cement, więzadła przyzębia (kieszonka zęba –mezenchyma otaczająca narząd oraz brodawkę zęba);