Przejdź do głównej zawartości

Metody barwienia: Błękit toluidynowy [BT]

Błękit toluidynowy [BT]

Opis: komórki tuczne są znajdowane w tkance łącznej a ich cytoplazma zawiera ziarna (metachromatyczne) składające się z heparyny i histaminy. BT powinien wybarwić komórki tuczne na kolor czerwono-purpurowy (barwienie metachromatyczne) a tło na niebiesko (barwienie ortochromatyczne). Metachromazja (barwienie się metachromatyczne na kolor inny niż kolor barwnika)
elementy tkanki barwią się na kolory inne niż pochodzący z roztworu co odnosi się do pH, zagęszczenia barwnika i temperatury podstawowego barwnika. Barwniki niebieskie czy fioletowe będą pokazywały czerwone zmiany, a czerwone barwniki będą pokazywały żółte zmiany z metachromatycznymi elmentami tkanki.

Utrwalanie: 10% formalina
Ciecia: parafinowe na 5um

Roztwory i reagenty:
BT roztwór podstawowy:
BT O (sigma) – 1g
70% alkohol – 100ml
mieszać do rozpuszczenia

NaCl (1%):
NaCl – 0,5g
woda destylowana – 50 ml
mieszać do rozpuszczenia (robić roztwór na bieżąco). Wyregulować pH na 2,0 – 2,5 używając lodowatego kwasu octowego lub HCl

BT roztwór reaktywny (pH 2,0 – 2,5):
BT roztwór podstawowy – 5ml
1% NaCl, pH 2,3 – 45ml
dobrze wymieszać. PH powinno utrzymywać się na ok. 2,3 ale poniżej 2,5.
Robić roztwór na bieżąco i pozbyć się go po użyciu. pH powyżej 2,5 spowodowałoby zmniejszenie kontrastu wybarwiania.

Procedura:
  1. odparafinować i uwodnić fragmenty w wodzie destylowanej
  2. 2. barwić fragmenty w reaktywnym roztworze BT przez 2-3 min
  3. przemywać w wodzie destylowanej ( 3 powtórzenia)
  4. odwodnić szybko przy użyciu 95% i 2 razy 100% alkoholu (10 zanurzeń each since barwnik zciemnieje szybko w alkoholu)
  5. przemyć w dwumetylobenzenie (ksylem) lub jego pochodnym, 2 razy każdy po 3 min
  6. przykryć szkiełkiem nakrywkowym przy użyciu żywicy, dla średniego zamocowania

Obserwacje:
komórki tuczne – fioletowe/czerwono-purpurowe

tło - niebieskie

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Bluszcz - roślina w kulturze, sztuce, religii

Bluszcz pospolity (Hedera helix L.)
jest gatunkiem zwanym wiecznie zielonym pnączem. Hedera helix L. należy do rodziny araliowatych (Araliaceae) i jest jedynym jej przedstawicielem w polskiej florze. Stanowi on również jedyne polskie pnącze o liściach zimotrwałych. Siedliska posiada on w lasach całej Polski. Podlega on jednak ochronie prawnej, mimo że jest gatunkiem inwazyjnym. Występuje on w całej Europie i Azji Mniejszej.

Silphium – utracony skarb

Za pierwszą znaną roślinę wytępioną przez człowieka uznaje się silphium (sylfion), tajemniczy gatunek, na którego temat nasza wiedza jest obecnie bardzo skąpa. Roślina zniknęła z powierzchni ziemi około 2 tysiące lat temu wcześniej będąc lekarstwem na liczne dolegliwości, przyprawą, afrodyzjakiem, metodą antykoncepcji oraz środkiem lokowania kapitału (równym wartością złotu i srebru). Co wiemy o tej roślinie i dlaczego wyginęła?

Rozwój zęba

Rozwój zęba • charakter ciągły; • listki zarodkowe: 1.ektoderma: szkliwo (pączek = narząd szkliwotwórczy), 2.mezoderma (mezenchyma): zębina, miazga (brodawka zęba), cement, więzadła przyzębia (kieszonka zęba –mezenchyma otaczająca narząd oraz brodawkę zęba);