Przejdź do głównej zawartości

Wpływ ołowiu na rośliny

Wpływ ołowiu na rośliny

Głównymi źródłami ołowiu mogą być: wybuchy, erozja skał, pożary lasów. Ponad 70% ołowiu znajdującego się w roślinach ma pochodzenie atmosferyczne. W części nadziemnej roślin znajduje się niewiele tego metalu, ponieważ jest ona chroniona przez kutykulę. Samopobieranie ołowiu zależne jest od:
- pH gleby - w przypadku kwaśnego pH,


pobieranie jest wyższe
- struktury gleby
- obecności związków organicznych
- obecności innych metali
- obecności mikroorganizmów
Pobieranie ołowiu zachodzi głównie w strefie włośnikowej oraz merystematycznej.


Reakcje roślin na ołów zależą od czasu działania, stężenia oraz od podatności konkretnego gatunku. Zmiany fizjologiczne roślin poddanych stresowi traktowania ołowiem dotyczą głównie zakłóceń grawitropizmu (zawijanie się korzenia), uszkodzeń plazmolemmy (zmniejszona przepuszczalność dla wody, spadek turgoru), zmiany metabolizmu lipidów, zaburzeń fotosyntezy. Można również zaobserwować zmianę w biomasie (głównie obniżenie biomasy korzenia), zahamowanie wzrostu korzenia głównego (boczne się nie rozwijają), zaburzenie produkcji mikrotubul, elongacji (co skutkuje obniżeniem elastyczności ścian komórkowych), zmniejszoną ilość włośników, brązowienie korzeni, grubienie strefy apikalnej, plamy nekrotyczne, podwijanie się liści.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Bluszcz - roślina w kulturze, sztuce, religii

Bluszcz pospolity (Hedera helix L.)
jest gatunkiem zwanym wiecznie zielonym pnączem. Hedera helix L. należy do rodziny araliowatych (Araliaceae) i jest jedynym jej przedstawicielem w polskiej florze. Stanowi on również jedyne polskie pnącze o liściach zimotrwałych. Siedliska posiada on w lasach całej Polski. Podlega on jednak ochronie prawnej, mimo że jest gatunkiem inwazyjnym. Występuje on w całej Europie i Azji Mniejszej.

Silphium – utracony skarb

Za pierwszą znaną roślinę wytępioną przez człowieka uznaje się silphium (sylfion), tajemniczy gatunek, na którego temat nasza wiedza jest obecnie bardzo skąpa. Roślina zniknęła z powierzchni ziemi około 2 tysiące lat temu wcześniej będąc lekarstwem na liczne dolegliwości, przyprawą, afrodyzjakiem, metodą antykoncepcji oraz środkiem lokowania kapitału (równym wartością złotu i srebru). Co wiemy o tej roślinie i dlaczego wyginęła?

Rozwój zęba

Rozwój zęba • charakter ciągły; • listki zarodkowe: 1.ektoderma: szkliwo (pączek = narząd szkliwotwórczy), 2.mezoderma (mezenchyma): zębina, miazga (brodawka zęba), cement, więzadła przyzębia (kieszonka zęba –mezenchyma otaczająca narząd oraz brodawkę zęba);