Przejdź do głównej zawartości

Namnażanie bakterii i proces koniugacji

bakteria

Bakterie, jak wszystkie organizmy żywe, dążą do przedłużenia gatunku. W tym celu służy im powielenie materiału genetycznego, który przekazują komórkom potomnym.


Namnażanie u bakterii

Organizmy prokariotyczne posiadają pojedynczą cząsteczkę DNA, która zawiera pojedynczy zestaw genów, potrzebnych do namnożenia. Z tego powodu bakterie są haplontami, organizmami haploidalnymi.
Haplont, czy innymi słowy haplobiont, to organizm, którego każda komórka zawiera tylko jeden zestaw chromosomów homologicznych.

Prokarioty rozmnażają się wyłącznie podczas procesu bezpłciowego, najczęściej jest to podział komórki, rzadziej fragmentacja kolonii. Ten drugi sposób występuje w nitkowatych koloniach, tworzonych przez niektóre sinice i przez promieniowce. Dochodzi wówczas do rozerwania kolonii na mniejsze fragmenty i jej odbudowy.

Podczas podziału pojedynczych komórek, genofor, czyli materiał genetyczny bakterii, podlega replikacji. Replikacja to proces podwojenia ilości DNA. Następnie nici, stara i nowo powstała, ulegają rozdzieleniu i rozparcelowaniu pomiędzy 2 komórki potomne. Dochodzi wówczas do cytokinezy, czyli podziału cytoplazmy i składników w niej zawartych, u bakterii mniej więcej na połowę. Podział komórki przebiega tu w sposób prosty, został on nazwany podziałem bezpośrednim, amitozą, w odróżnieniu od mitozy występującej u eukariotów. Stąd w przypadku prokariotów używa się terminu namnażanie, a nie rozmnażanie.
W sprzyjających warunkach bakterie namnażają się co kilkanaście minut.

Koniugacja

Koniugacja to szczególny proces, charakterystyczny dla bakterii. Nie jest to sposób rozmnażania, chociaż dawniej w literaturze, mylnie opisywany był jako rozmnażanie płciowe bakterii. Takowe u bakterii jednak nie istnieje.

Koniugacja to proces wymiany fragmentów materiału genetycznego pomiędzy dwoma osobnikami. Wymieniany materiał genetyczny rzadko pochodzi z genoforu, a najczęściej  jest częścią plazmidów, czyli maleńkich, kolistych cząsteczek materiału genetycznego, który zawiera dodatkowe geny. W plazmidach nie ma genów metabolizmu podstawowego, co oznacza, że plazmidowe DNA nie jest niezbędne bakterii do życia. Może ono natomiast kodować produkty przydatne w warunkach niestandardowych. W plazmidzie mogą znajdować się geny oporności na antybiotyki, bądź umożliwiające rozkład i asymilację niektórych substancji odżywczych.

Podczas koniugacji osobniki prokariotyczne tego samego gatunku łączą się ze sobą za pomocą specjalnych struktur, fimbrii, wcześniej mylnie nazywanych pilami płciowymi. Wytwory te stanowią "mostki" zapewniające swobodny przepływ wymienianych elementów pomiędzy organizmami. Opisywany proces zapewnia zwiększenie róźnorodności genetycznej bakterii.



Opracowanie: 

Źródło:

Photos Selected by freepik

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Spermatogeneza + Schemat przebiegu spermatogenezy

Spermatogeneza Definicja procesu Spermatogeneza jest procesem przebiegającym w gonadach osobnika męskiego. Ma on na celu wytworzenie męskich komórek rozrodczych – plemników . Przebieg spermatogenezy ryc. 1. Schemat przebiegu spermatogenezy Podstawą do rozpoczęcia spermatogenezy są pierwotne komórki płciowe zwane też  komórkami prapłciowymi (gonocyty) .  Zawartość materiału genetycznego w tych komórkach to 2n. W stadium płodowym komórki te dzielą się mitotycznie, zwiększając swoją liczbę. Część degeneruje, cześć przechodzi do spoczynku (stadium prespermatogonialne). Ok. 3 miesiąca życia z komórek prapłciowych tworzą się spermatogonia , z których powstają natomiast  spermatocyty I rzędu  – największe komórki ( 3-4 rok życia ). Te ostatnie to komórki z ilością materiału genetycznego 2n, powstałe również w wyniku podziałów mitotycznych. Wydarzenia te są etapem nazywanym  spermatogoniogenezą . Po niej następuje kolejny,  spermatocytogeneza . Rozpoczyna się

Rozmnażanie storczyków - keiki

Storczyki wytwarzają nasiona, jednak ich wysiew i otrzymywanie dorosłej rośliny jest czasochłonne i nie zawsze skuteczne. 

Bluszcz - roślina w kulturze, sztuce, religii

Bluszcz pospolity ( Hedera helix L . ) jest gatunkiem zwanym wiecznie zielonym pnączem. Hedera helix L. należy do rodziny araliowatych ( Araliaceae ) i jest jedynym jej przedstawicielem w polskiej florze. Stanowi on również jedyne polskie pnącze o liściach zimotrwałych. Siedliska posiada on w lasach całej Polski. Podlega on jednak ochronie prawnej, mimo że jest gatunkiem inwazyjnym. Występuje on w całej Europie i Azji Mniejszej.

Aparaty szparkowe

Aparat szparkowy to niezwykle ważny element funkcjonalny rośliny. 

Ajoloty, czyli „węże z łapkami”

Co wyjdzie ze skrzyżowania węża, kreta i dżdżownicy? Komisja etyczna ds. nauki tym się nie zainteresuje, bo coś takiego już istnieje w naturze. W Meksyku żyją 4 endemiczne gatunki gadów z rodziny Bipedidae, przypominające węże z krecimi łapkami.