Przejdź do głównej zawartości

Genialna dysfunkcja mózgu, czyli czym jest sawantyzm

Porównując możliwości mózgu do komputera, naukowcy stwierdzili, że pojemność tego organu przekracza 100 terabajtów, u niektórych zyskując nawet 1 tys terabajtów "przestrzeni roboczej". Odnieść można to do informacji zawartej w 500 milionach książek. Niesamowite możliwości prawda? A co, jeśli można je znacznie przekroczyć? Osiągnąć co najmniej ponad przeciętną?

Ostatnio oszacowano, że ludzki mózg zawiera ponad 100 miliardów neuronów. Połączenia między nimi zdają się być mnożone w nieskończoność. Jednakże nie tak łatwo o wykorzystanie zasobów funkcyjnych tego narządu.

Istnieje sposób na zwielokrotnienie możliwości ludzkiego mózgu. Jednak z modyfikacją, o której mowa należy się urodzić lub doznać urazu mózgu. Zjawisko to nosi miano dysfunkcji, a konkretnie zespołu Sawanta.

Zespół sawanta to takie zmiany w pracy mózgu, które dotykają tylko 1 osoby na 100 mln. Obecnie na całej kuli ziemskiej żyje 70 osób noszących miano sawantów.

Przyczyną urodzeń z zespołem sawanta, jak domniemają badacze, jest nadmiar testosteronu podczas rozwoju embrionalnego. Nie należy jednak myśleć, że jedynie płeć męska narażona jest na ujawnienie się zespołu sawanta. 1 na 7 sawantów to kobieta.

Sawant mimo cudownych zdolności, biegłości w obalaniu złożonych naukowych teorii (między innymi dzięki niebywałej pamięci i logicznemu myśleniu), nie do końca może docenić swój geniusz. Osoby dotknięte tym zespołem bywają często nieco "oderwane od rzeczywistości", mają problemy z funkcjonowaniem w społecznościach.

Mózg przeciętnego człowieka selekcjonuje docierające do niego informacje, przez co jest w stanie przyswoić niedużą ich część. Sawanci zapamiętują 100% tego, co odbierają ich systemy percepcji. To ukazuje, jak wielkie możliwość może mieć ludzki mózg, z jaką wydajnością jest w stanie pracować.

Odpowiednio ukierunkowani, tacy ludzie, stają się największymi umysłami w dziejach świata. Jeden z nich, Jacob Barnett, obecnie 19 latek, obala teorie Einsteina. Chłopak poddany testowi na inteligencje uzyskał wynik 170.

Kilka słów o jego historii:



Opracowanie: Iza Kołodziejczyk




Źródło:

Zdjęcia zaprojektowane przez Freepik

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Spermatogeneza + Schemat przebiegu spermatogenezy

Spermatogeneza Definicja procesu Spermatogeneza jest procesem przebiegającym w gonadach osobnika męskiego. Ma on na celu wytworzenie męskich komórek rozrodczych – plemników . Przebieg spermatogenezy ryc. 1. Schemat przebiegu spermatogenezy Podstawą do rozpoczęcia spermatogenezy są pierwotne komórki płciowe zwane też  komórkami prapłciowymi (gonocyty) .  Zawartość materiału genetycznego w tych komórkach to 2n. W stadium płodowym komórki te dzielą się mitotycznie, zwiększając swoją liczbę. Część degeneruje, cześć przechodzi do spoczynku (stadium prespermatogonialne). Ok. 3 miesiąca życia z komórek prapłciowych tworzą się spermatogonia , z których powstają natomiast  spermatocyty I rzędu  – największe komórki ( 3-4 rok życia ). Te ostatnie to komórki z ilością materiału genetycznego 2n, powstałe również w wyniku podziałów mitotycznych. Wydarzenia te są etapem nazywanym  spermatogoniogenezą . Po niej następuje kolejny,  spermatocytogeneza . Rozpoczyna się

Rozmnażanie storczyków - keiki

Storczyki wytwarzają nasiona, jednak ich wysiew i otrzymywanie dorosłej rośliny jest czasochłonne i nie zawsze skuteczne. 

Bluszcz - roślina w kulturze, sztuce, religii

Bluszcz pospolity ( Hedera helix L . ) jest gatunkiem zwanym wiecznie zielonym pnączem. Hedera helix L. należy do rodziny araliowatych ( Araliaceae ) i jest jedynym jej przedstawicielem w polskiej florze. Stanowi on również jedyne polskie pnącze o liściach zimotrwałych. Siedliska posiada on w lasach całej Polski. Podlega on jednak ochronie prawnej, mimo że jest gatunkiem inwazyjnym. Występuje on w całej Europie i Azji Mniejszej.

Aparaty szparkowe

Aparat szparkowy to niezwykle ważny element funkcjonalny rośliny. 

Ajoloty, czyli „węże z łapkami”

Co wyjdzie ze skrzyżowania węża, kreta i dżdżownicy? Komisja etyczna ds. nauki tym się nie zainteresuje, bo coś takiego już istnieje w naturze. W Meksyku żyją 4 endemiczne gatunki gadów z rodziny Bipedidae, przypominające węże z krecimi łapkami.